ပိေတာက္ေတြလဲ မျပာခဲ့ဘူး
တမာေတြလဲ မခ်ဳိခဲ့ဘူး
ဘာလုိ႔လဲ
ငါတုိ႔ပဲ မၿမဲတာလား
အဆိပ္မတက္ခ်င္ဘူး
အိမ္မက္ရွင္ရယ္။
သံေယာဇဥ္အေငြ႔ေလးေတြက
ျပန္ေျပာရင္ အေတြ႔ေလးေတြမ့ဲလြန္းတယ္
သတိလက္လြတ္မျဖစ္ေအာင္
သတိထားလြန္းလုိ႔လား
သတိရလြန္းတယ္ "မ"ရယ္။
ေမ့တတ္ေအာင္ သင္မေပးခဲ့တဲ့
ဆရာမကုိ အျပစ္ပဲတင္ရမလား
ေက်းဇူးပဲတင္ရမလား
ဒူးေထာက္ လက္ေျမွာက္
အက်ဥ္းသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးၿပီ
ဦးခုိက္ လက္ပုိက္
အရုိက္ခံ ကေလးတစ္ေယာက္လဲ ျဖစ္ခဲ့ဖူးၿပီ။
ဦးလဲညႊတ္ခဲ့
ခူးလဲ ဆြတ္ခဲ့
အဲဒီအတြက္ ေက်ေက်နပ္နပ္ပါ ဆရာမ
ေၾကေၾကကြဲကြဲ ေၾကြၾကျပခ်င္တာ
ေႏြသရုုပ္ ရြက္အုိေတြနဲ႔ အၿပဳိင္ေပါ႔
မလြမ္းေလာက္ပါဘူးလုိ ့ဆုိမလား
လြမ္းလုိ႔ရသေလာက္ေတာ့ လြမ္းပါရေစ။
ျဖစ္တည္မွဳ ရက္ကေလးထဲ
ရယ္သံခ်ုဳိေလးေတြ
"မ" မေနာက မပါေပမယ့္
ဟာသေႏွာတဲ့ "မ" အေျပာေလးေတြ
ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ရဘူးေနာ္ တဲ့။
ဘယ္ေတာ့မွေတာင္ မမွ ရေသးပါဘူး "မ"ရယ္
ျဖစ္တည္ပ်က္တာ ျမန္လုိက္တာ
ေၾကေၾကကြဲကြဲ ေၾကြၾကျပခ်င္တာ
ေႏြသရုုပ္ ရြက္အုိေတြနဲ႔ အျပဳိင္ေပါ႔
မလြမ္းေလာက္ပါဘူးလုိ ့ဆုိမလား
လြမ္းလုိ႔ရသေလာက္ေတာ့ လြမ္းပါရေစ။
သတိရရင္ ဖုန္းဆက္ အၿပဳံးမျပက္ဘူးတဲ့
ထုံးဖြဲ႔ေအာင္ ေျပာခဲ့တာလား
ရုံးမထြက္ေအာင္ ေက်ာခဲ့တာလား
ကုိယ္ကုိယ္ကုိ ေျဖသိမ့္
တိတ္ဆိတ္ ပူေဆြး ေလာင္ကြ်မ္း
ေယာင္ယမ္းၿပီးေအာ္တယ္။
ဒီရင္မွာ "မမ" "မမ" "မမ" ျဖစ္ေနၿပီ
.......................
အရူးလုပ္ခဲ့တာလား
ရူး မွ ရယ္နဳိင္မွာလား
ကဗ်ာေတြ မသီနဳိင္ေအာင္လုပ္တယ္
ကမၻာေတြ မည္မွ်တုိင္ေအာင္ ရက္စက္မလဲ
တုိေတာင္းတဲ့ေပ်ာ္ခဲ့တဲ့ရက္
တက္(ေတာက္) တစ္ခ်က္စာမရွိေပမယ့္
အခုေတာ့တက္(ေတာက္) တခ်က္ေတာ့ ေခါက္ရၿပီ "မ"ရယ္။
ေၾကေၾကကြဲကြဲ ေၾကြၾကျပခ်င္တာ
ေႏြသရုုပ္ ရြက္အုိေတြနဲ႔ အၿပဳိင္ေပါ႔
မလြမ္းေလာက္ပါဘူးလုိ ့ဆုိမလား
လြမ္းလုိ႔ရသေလာက္ေတာ့ လြမ္းပါရေစ
"လြမ္းပါရေစ"
ရင္ကုိ ရင္းလုိ ့နွလုံးသားကုိ စုိးမုိးသူအားရည္လွ်က္
===========================
ကဗ်ာ = ဖထီး ေစာေနေသြး
No comments:
Post a Comment