ပိေတာက္ပန္းေလးတခက္ (သို ့မဟုတ္) ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္ရ့ဲ မ်က္ရည္

အမိုး(အေမ) .... ရာသီေတြေျပာင္းလို ့ႏွစ္ေတြလည္းၾကာခ့ဲၿပီေနာ္ ယခုခ်ိန္ဆို အမိုးရုပ္လႊာ အိုမင္းရင့္ေရာ္လို ့အလွတရားေတြ 
ပ်က္ျပယ္ၿပီလားဆိုတာ အေမ့ ရ့ဲ အေၾကာင္းေတြးလိုက္မိတ့ဲခ်ိန္တိုင္း အရမ္း၀မ္းနည္းခ့ဲရတယ္။ အမိုးရယ္ ဘယ္ဘ၀ကေရစက္
ေၾကာင့္ ယခုဒီလိုဘ၀မွာ အေမ ႏွင့္ သား အသက္ကိုယ္စီရႈေနေပမယ့္လည္း တစ္ေယာက္ တစ္ႏိုင္ငံစီေ၀းကြာလို ့ရွင္ကြဲ ကြဲေန
ရတာလည္းေနာ္ .. သားေလ အေမ့ကို သတိရတမ္းတသလို အေမလည္း သားကို လြမ္းဆြတ္လို ့အေမ့ရ့ဲပါးျပင္ႏွစ္ဖက္ေပၚမွာ လြမ္းမ်က္ရည္စိုေနၿပီဆိုတာကို သားသိပါတယ္ အေမ။

သားကိုေလ အသက္ႏွင့္ရင္းၿပီး အေမ့ဗိုက္ထဲမွာ ပင္ပန္းဆင္းရဲခံလို ့လူ ့ေလာကႀကီးထဲေခၚေဆာင္လာခ့ဲတ့ဲ အေမ့ရ့ဲ အႏိႈင္းမ့ဲ
ေမတၱာတရားေတြကို အေမ ဘယ္လိုအေျခအေနမ်ိဴးေရာက္ေနပါေစ ထာ၀ရဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္ေနမွာပါ။ သားေလးကို ေမြးၿပီး
၈လအရြယ္မွာ သားရ့ဲ အနာဂတ္ဘ၀တသက္လံုးအတြက္ အေဖ မရိွေတာ့ဘူးဆိုတာ အေမ သိရတ့ဲေန ့ကစၿပီး (အေမ ဆိုတာ
လည္း အေမ..အေဖ ဆိုတာလည္း အေမ) အေမ တစ္ေယာက္တည္း ေလာကဓံတရားကိုပင္ပန္းႀကီးစြာရင္ဆိုင္ခ့ဲၿပီး အေမ ႏွင့္
သားတို ့ခြဲခြာခ့ဲရတ့ဲအခ်ိန္ ေနာက္ဆံုး တစကၠန္ ့အထိ အေမ ရွာေကၽြးခ့ဲတယ္ေနာ္။ အေမ ရယ္ သား အျပန္လမ္းကို တဲအိုေလး
(အမိုး ႏွင့္ ဖိုးခြားေလးတို ့အတြက္ နိဗာန္ဘံုေလး) ရ့ဲ တံခါး၀ေလးမွာထိုင္ၿပီး ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနေရာေပါ့။


ေမြးရပ္ေျမကို ေျခခ်ပိုင္ခြင့္ရတ့ဲတေန ့အေမ့ရင္ခြင္ဆီ သား အျမန္ဆံုး ေျပး၀င္လာခ့ဲပါ့မယ္ေနာ္ .. သားေလ အေမ့ ရ့ဲ ႀကီးမား
လွတ့ဲ ေက်းဇူးတရားေတြကို သဲတပြင့္ေလာက္ဘဲျဖစ္ျဖစ္ ျပန္ဆပ္ခြင့္ရခ်င္တယ္ဗ်ာ။ အေမ ႏွင့္ သား ေ၀းကြာခ့ဲၾကရတာ ဘာ
လိုလိုနဲ ့ႏွစ္ေပါင္း၂၀ ျပည့္ေတာ့မယ္ ဒီတႏွစ္ တန္ခူးလရာသီ ရက္ျမတ္သႀကၤန္ဆိုရင္ ႏွစ္၂၀ျပည့္ၿပီဆိုတာ အေမ ႏွင့္ သားတို ့
ကိုယ္စီရင္ထဲမွာ မွတ္မွတ္ယယ ကိန္းေအာင္းေနမွာပါေနာ္။သႀကၤန္ခ်ိန္ခါ တန္ခူးလမွပြင့္တ့ဲ ဒီ ပိေတာက္ပန္းကို အရမ္းမုန္းခ့ဲရ
သလို သႀကၤန္ေန ့တေန ့မုန္ ့ထိုင္ေရာင္းေနတ့ဲ အေမ့ရ့ဲဆံေကသာမွာေနာက္ဆံုးပန္ေပးဖူးခ့ဲတ့ဲ ဒီပန္းပိေတာက္ေလးကို အရမ္း
ခ်စ္ခ့ဲတယ္ အေမ။ အခုသားတို ့ေနတ့ဲအိမ္ေရွ့နားက ပိေတာက္ပင္ႀကီးမွာ ပိေတာက္ပန္းဖူးေလးေတြပြင့္ေနၿပီ (ယခုခ်ိန္ ျမန္မာ
ျပည္မွာေတာ့ ပြင့္/မပြင့္ ကၽြန္ေတာ္မသိပါ) ... အေမ အိမ္ေရွ့ထြက္လိုက္တာႏွင့္ျမင္ေနရတ့ဲ ဒီပိေတာက္ပန္းကို ရင္မဆိုင္ရဲလို ့

သားေလ အိမ္ေရွ့မထြက္မိေအာင္ ႀကိဳးစားခ့ဲပါေသးတယ္ .. ၁ရက္ ၂ရက္ ေအာင္ျမင္ေပမယ့္လည္း ၃ရက္ေျမာက္ေတာ့ သား ႀကိဳးစားမႈေတြဟာ မေအာင္ျမင္ခ့ဲေတာ့ဘူး လံုး၀(လံုး၀) မထြက္မေနရဆိုတ့ဲအမိန္ ့ကို ဘုရားသခင္ ဖန္ဆင္းလိုက္တယ္လို ့
ထင္ပါတယ္။

အဲဒါႏွင့္ သစ္ပင္မတက္တတ္တ့ဲ သားေလ ႀကိဳးစားၿပီး ပိေတာက္ပန္းေလးတခက္ခူးၿပီး အိမ္နားကေစ်းမွာ မုန္ ့ေရာင္းေနတ့ဲ အေမ့ႏွင့္ သက္တူ - ရြယ္တူ အေဒၚႀကီးတဦးကို သြားပန္ေပးခ့ဲတယ္။ အစ ပထမေတာ့ရုန္းကန္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ျမင္
ေတာ့ (သားႏွင့္မိသားစုေတြလို ရင္းႏွီးပါသည္) ဘာမွမေျပာေတာ့ဘဲ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ၾကည့္ေနေတာ့တယ္..ေဘးနား
က ေစ်းသည္ေတြအားလံုးလိုလိုက "ยอด .. เธอจะบ้าหรือป่าวก็ไม่รู้" (အေရာ့ ရူးသြားၿပီလားမသိဘူး) ရီၿပီးေတာ့ ၀ိုင္းေျပာ
ၾကတယ္ေလ။ အဲဒီတခဏခ်ိန္ခါေလး ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ အတိုင္းမသိေပ်ာ္ရႊင္ခ့ဲရတယ္ .....................
(အေမကိုရည္ရြယ္ၿပီးပန္ေပးခြင့္ရလိုက္တ့ဲ ပိေတာက္ပန္းေလးေရ နင့္ကိုေလေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ)

တခဏအခ်ိန္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြရ့ဲ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ အရင္တုန္းကလိုဘဲ အေမ့ကိုလြမ္းတ့ဲစိတ္ႏွင့္ စီးဆင္းလာတ့ဲ ဒီမ်က္ရည္
ေတြကို လူေတြရ့ဲေနာက္ကြယ္မွာ သားတစ္ေယာက္တည္း ခိုးခိုးၿပီး ငိုေနရျပန္ၿပီ အေမ ….။

>>> ေႏြရာသီရ့ဲ ေနပူပူမွာ သဘက္ေလးေခါင္းေပၚတင္လို ့မုန္ ့ထိုင္ေရာင္းၿပီး သား အျပန္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနရရွာတ့ဲ အေမ ….

>>> ေႏြကုန္လို ့မိုးရာသီ မိုးေတြရြာလာေတာ့ မလံုတ့ဲအိမ္ေခါင္မိုးေတြၾကားကေန ယိုစိမ့္က်လာတ့ဲ မိုးေရေတြကို ေရွာင္တိမ္း
လို ့တစ္ေယာက္တည္း အားငယ္စြာ မနက္ျဖန္ခရီး ဘယ္လိုရင္ဆိုင္မလဲဆိုတာ ေတြေ၀စြာစဥ္းစားေနရရွာတ့ဲ အေမ …. 

>>> ဒီလိုနဲ ့ပဲ ေဆာင္းရာသီေရာက္လာျပန္ေတာ့ သဘာ၀တရားအတိုင္း ခ်မ္းေအးလွတ့ဲ ည ေတြမွာ ေဟာင္းႏြမ္းေနၿပီျဖစ္တ့ဲ
ေစာင္ပါးပါးေလးကိုၿခံဳၿပီး “ ဖိုးခြားေလး ဘယ္ေန ့ျပန္လာမလဲ ” ဆိုတာကိုေတြးၿပီး အိပ္မေပ်ာ္ျဖစ္ေနရရွာတ့ဲ အေမ ….

အေမ့ရင္ခြင္မွာ ခိုလံုပိုင္ခြင့္ ျပန္လည္ရရိွလာမယ့္ ေန ့ကစၿပီး အေမ့အတြက္ ကမၻာသစ္တခု သား ထူေထာင္မယ္ ... ၿပီးေတာ့ အဲဒီကမၻာသစ္ေလးမွာ အေမ့ကိုေလ “ အခ်မ္းသာဆံုး အလွဘုရင္မ ” အျဖစ္ ခ်ီးျမွင့္ၿပီးေတာ့ သရဖူ ကို သားကိိုယ္တိုင္ ......
ေဆာင္းေပးပါ့မယ္ေနာ္ ....

အေမ့အတြက္ သား ရ့ဲ ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို အဖဘုရားသခင္ကိုယ္ေတာ္ရွင္ ေကာင္းခ်ီးေပးပါေစသား ....

အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ေမြးေမေမ ႏွင့္ ရွင္ကြဲကြဲေနရတ့ဲ သား/သမီး မ်ားအားလံုး အျမန္ဆံုး ျပန္လည္ခိုလံုခြင့္ရပါေစလို ့
ဆုေတာင္းလွ်က္ …. ဖိုးခြား(ဘိတ္သားေလး)