ေလထန္တုိင္းသာ
လြင့္ေၾကြပါမူ
ဘယ္မွာ ပန္းမ်ား
က်န္မည္နည္း။
လိႈင္းပုတ္တုိင္းသာ
ကမ္းျပဳိပါမူ
ဘယ္မွာေျမႀကီး
က်န္မည္နည္း။
က်ရုံးတုိင္းသာ
ငို္ရပါမူ
ဘယ္မွာ မ်က္ရည္
က်န္မည္နည္း။
အေမွာင္တစ္၀က္
လင္းတစ္၀က္နဲ႔
တစ္ရက္တစ္ခါ
ႀကံဳၿမဲသာတည္း
အရုံးတစ္လွည့္
ႏိုင္တစ္လွည့္မွာ
မ်က္လွည့္ပမာ
ေတြ ့ၿမဲသာတည္း
ဘ၀သည္ကား
တုိက္ပြဲမ်ားပင္
လွဳပ္ရွားရေသာ
လူ ့ရြာေတာ၀ယ္ ....
လင္းေသာ - ေမွာင္ေသာ
ေအာင္ေသာ - ရံႈးေသာ
မုန္းေသာ - ခ်စ္ေသာ
သစ္ေသာ - ေဟာင္းေသာ
ပူေသာ - ေအးေသာ
ႏုေသာ - ၾကမ္းေသာ
ေစာေၾကာစိတ္ျဖာ
မေနပါလင့္။
လဲရာက ထ
က်ရာက တတ္
ပ်က္ရာက ေဆာက္
ေရွ့သုိ ့ေလွ်ာက္၍
ေရာက္ရာဘ၀ ..
အားမာန္ျပရင္း
ရုန္းကန္ရမည္တကား။
ဦးေအာင္သန္းထြန္း (မံုရြာ)
No comments:
Post a Comment